Najlepszy czas na przejście Gondogoro La: sezon i pogoda

Autor: Imtiyaz Ahmed Shigri, założyciel Chogori Adventure, Skardu · Zaktualizowano w listopadzie 2026

Najlepszy czas na przejście przełęczy Gondogoro La (5,585 m) to okres od końca czerwca do końca sierpnia. Od połowy czerwca do końca września przejście jest nadal możliwe: na początku sezonu leży więcej śniegu, później więcej luźnych skał. Nasze wyprawy odbywają się od połowy czerwca do początku października, a ostatnie grupy sezonu docierają na przełęcz w październiku. Przejście zawsze zależy od śniegu, pogody i poręczówek. Jeśli przejście nie jest możliwe, grupa wraca w dół lodowcem Baltoro. Poniżej opisujemy, czego można się spodziewać miesiąc po miesiącu, z rzeczywistymi danymi ze stacji w Skardu i wyraźnie oznaczonymi szacunkami dla wysokich obozów.

W skrócie: Gondogoro La leży w cieniu opadowym Himalajów, więc letni monsun, który od czerwca do września zalewa Nepal, dociera tu tylko słabo. Stacja pogodowa w Skardu (2,230 m) notuje od czerwca do września średnio zaledwie około 9–12 mm deszczu miesięcznie. Dlatego sezon trekkingowy w Karakorum przypada na lato, a przełęcze w Nepalu pokonuje się wiosną i jesienią. Przełęcz jest jednak wysoko, a pogoda na górze jest znacznie mniej stabilna niż w Skardu, więc o każdym przejściu nadal decydują śnieg i burze.

Sezon na Gondogoro La w skrócie

Kiedy jest najlepszy czas na Gondogoro La?

Najlepszy czas to okres od końca czerwca do końca sierpnia, ponieważ spotykają się wtedy trzy rzeczy: poręczówki są założone, pogoda jest najbardziej stabilna, a śnieg na przełęczy w nocy mocno zamarza. Poza tym oknem brakuje jednego lub kilku z tych warunków, a przejście staje się wolniejsze, zimniejsze albo mniej pewne.

Dlaczego okres od końca czerwca do końca sierpnia sprawdza się najlepiej

Do końca czerwca miejscowy zespół ratowniczy z Hushe zakłada poręczówki po obu stronach przełęczy. Głęboki zimowy śnieg zdążył osiąść, a dni są długie: Skardu ma około 14.5 godziny światła dziennego pod koniec czerwca i nadal około 13.5 godziny w połowie sierpnia. Noce na lodowcu są dość zimne, by śnieg zamarzł, i to właśnie dzięki temu nocne przejście się udaje. W lipcu i sierpniu stacja w Skardu notuje najcieplejszą pogodę, ze średnimi maksimami około 31°C, a w wysokich obozach jest wtedy najmniej zimno, z temperaturami w dzień około 10–15°C.

Dlaczego połowa czerwca i wrzesień są nadal możliwe

W połowie czerwca po obu stronach przełęczy leży więcej śniegu, poręczówki mogły zostać założone dopiero co, a noce są zimniejsze. Przejście trwa dłużej, ale doświadczenie wspinaczkowe nie jest potrzebne. We wrześniu pogoda jest często pogodna, ale noce z tygodnia na tydzień robią się zimniejsze, zejście prowadzi głównie po gołych, luźnych skałach, a na przełęczy może spaść pierwszy jesienny śnieg. Oba miesiące nadają się dla sprawnego trekkera w odpowiednim ubraniu.

Dlaczego przejścia pod koniec września często nie są potwierdzane

Gondogoro La bardzo zależy od śniegu i pogody. Pod koniec września jedna burza może zostawić na przełęczy świeży śnieg, który nie zamarznie w twardą powierzchnię, a krótsze, zimniejsze dni dają mniejszy margines. Dlatego w przypadku grup, które docierają na przełęcz w ostatnim tygodniu września, często nie możemy potwierdzić przejścia aż do ostatniej chwili. Jeśli najważniejsze jest dla Państwa pokonanie przełęczy, warto wybrać termin w najlepszym okresie.

Miesiąc po miesiącu

Tabela podaje wersję skróconą. Poniżej opisujemy, co poszczególne części sezonu oznaczają w terenie.

Połowa czerwca: śnieg, zimno i pierwsze przejścia

Nasze pierwsze grupy w roku docierają na przełęcz w połowie czerwca. Zespół ratowniczy z Hushe zakłada poręczówki od połowy do końca czerwca, więc same pierwsze przejścia zależą od tego, kiedy prace zostaną ukończone. Należy się spodziewać śniegu od Ali Camp (4,950 m) aż do Khuspang oraz nocy około −10 do −15°C w wysokich obozach. Możliwe są przelotne opady w niższych dolinach i śnieg wyżej. Mosty śnieżne nad szczelinami na górnym lodowcu są zwykle mocniejsze na początku sezonu, ale trasa nadal jest zaporęczowana i prowadzona przez naszego przewodnika.

Koniec czerwca: początek najlepszego okresu

Pod koniec czerwca pogoda jest bardziej stabilna, a poręczówki są na miejscu. Śnieg na górnych zboczach jest głęboki, ale w nocnym mrozie twardy, a większość grup zostawia raki na nogach przez całe zejście. Dni są najdłuższe w roku, co daje grupie więcej światła podczas długiego dnia zejścia do Khuspang.

Lipiec: najbardziej niezawodny miesiąc

Lipiec to zwykle najpogodniejszy i najbardziej stabilny miesiąc, z najcieplejszymi dniami w Skardu (średnie maksimum 31.6°C, minimum 16.4°C). Na przełęczy śnieg nadal pokrywa górne zbocza i w nocy zamarza. Upał jest bardziej odczuwalny na dolnym Baltoro i w dolinie Hushe niż na samej przełęczy. Lipiec to także główny miesiąc wspinaczkowy na Laila Peak i na szczytach 8,000 m, więc w obozach jest tłoczniej.

Sierpień: ciepło, więcej topnienia i luźnych skał

Sierpień nadal należy do najlepszego okresu, ze stabilną, ciepłą pogodą i okazjonalnymi burzami. Skardu notuje w sierpniu najwyższe letnie opady miesięczne, około 12 mm, co nadal jest bardzo niewiele. Po stronie Gondogoro śnieg na zejściu topnieje i zamienia się w strome, luźne skały oraz piarg. Kamienie, które nocny mróz utrzymuje w miejscu, zaczynają się osuwać, gdy dotrze do nich słońce, więc wczesny start w sierpniu jest jeszcze ważniejszy.

Wrzesień: pogodne dni i zimniejsze noce

Wrzesień często przynosi czyste niebo i dobrą widoczność, a w obozach jest spokojniej. Skardu nadal ma średnio 27°C w ciągu dnia, ale noce w wysokich obozach spadają do około −10 do −15°C. Zejście prowadzi głównie po skałach, śnieg na górze jest stary i twardy, a po każdej burzy możliwy jest świeży opad. Pierwsza połowa miesiąca zwykle nadaje się do przejścia; ostatni tydzień jest mniej pewny, jak wyjaśniono wyżej.

Październik: ostatnie grupy

Nasze ostatnie wyjazdy startują pod koniec września i na początku października, więc te grupy docierają na przełęcz w październiku, najpóźniej około połowy miesiąca. Dni są pogodne, ale zimne, z około 11.5 godziny światła dziennego na początku października, a pierwszy jesienny śnieg często pada w wysokich partiach. To, czy grupa przejdzie, zależy od śniegu i warunków danego dnia. Przejście w październiku należy traktować jako szansę, nie plan: jeśli przejście jest dla Państwa ważne, warto jechać wcześniej.

Od listopada do maja: dlaczego przełęcz jest zamknięta

Od listopada do maja przełęczy się nie pokonuje. Głęboki śnieg pokrywa podejście od Concordii i obie strony przełęczy, nie ma poręczówek, a noce na wysokości 5,000 m spadają znacznie poniżej −20°C. Nawet w Skardu średnia styczniowa temperatura minimalna wynosi −8.0°C. Większość rocznych opadów śniegu przypada na zimę i wiosnę: stacja w Skardu notuje od stycznia do marca około 90 mm, w porównaniu z około 40 mm od czerwca do września.

Pogoda na Gondogoro La: co mówią dane ze stacji

Na Gondogoro La nie ma stacji pogodowej z długoletnimi pomiarami, więc nikt nie może podać prawdziwych średnich miesięcznych dla przełęczy. Najbliższym długoletnim zapisem jest stacja Pakistańskiego Departamentu Meteorologicznego (PMD) w Skardu, na wysokości 2,230 m. Jej średnie dla miesięcy trekkingowych podajemy poniżej. Opisują one dolinę, w której zaczyna się i kończy każda wyprawa, a nie samą przełęcz.

Źródło: PMD Climate Data Processing Centre, Karaczi, średnie z lat 1961–2009. Są to średnie wieloletnie: pojedynczy rok może być mokrszy, cieplejszy lub zimniejszy.

Jak szacujemy temperatury w wysokich obozach

Im wyżej, tym powietrze jest zimniejsze. Na lodowcu Baltoro naukowcy prowadzili latem 2004 roku dwie automatyczne stacje pogodowe: w Urdukas (4,022 m) i w pobliżu K2 Base Camp (stacja stała na wysokości około 5,030 m, nieco poniżej obozu). W dniach 8–26 lipca powietrze w pobliżu K2 Base Camp było średnio o około 7.5°C zimniejsze niż w Urdukas, co oznacza spadek o około 0.75°C na każde 100 m wysokości. W nocy spadek był większy, do około 1°C na 100 m. Stosujemy te wartości do średnich ze Skardu, aby oszacować temperaturę w każdym obozie. Wyniki są przybliżone: wiatr, chmury i zimne powietrze zalegające nad lodowcem mogą zmienić je o kilka stopni w dowolną noc.

To samo badanie z 2004 roku dobrze przypomina, że wysoko na lodowcu jest wilgotniej niż w Skardu. Stacja w Urdukas zarejestrowała 85.4 mm opadów między 18 czerwca a 1 sierpnia 2004 roku, czyli kilkakrotnie więcej, niż Skardu otrzymuje w tych samych tygodniach w przeciętnym roku. Wysoko często zdarzają się popołudniowe opady, a na górnym lodowcu spadają one zwykle w postaci śniegu.

Temperatury po stronie Gondogoro La

W lipcu i sierpniu należy się spodziewać około 10–15°C w ciągu dnia w wysokich obozach i około −5 do −10°C w nocy; w czerwcu i wrześniu około 5–10°C w dzień i −10 do −15°C w nocy. Poniższa tabela to wersja skrócona; tabela obóz po obozie, która po niej następuje, podaje przybliżone wartości dla lipca.

To szacunki oparte na średnich ze Skardu i opisanym wyżej spadku temperatury na Baltoro, a nie pomiary. W czerwcu i wrześniu należy odjąć około 3–4°C. Poza wiatrem i w pełnym słońcu namiot lub osłonięta skała mogą wydawać się znacznie cieplejsze niż powietrze; na przełęczy, na wietrze w nocy, może być odczuwalnie o 10°C zimniej.

Wiatr i wysokość sprawiają, że jest zimniej, zwłaszcza podczas nocnego podejścia na szczyt przełęczy. Niżej, w dolinie Hushe, dni latem są ciepłe. Całą trasę K2 omawiamy w tabeli miesiąc po miesiącu w naszym przewodniku po trekkingu do K2 Base Camp.

Warunki śnieżne na Gondogoro La

Górne zbocza Gondogoro La pokrywa śnieg przez całe lato. Zmienia się w ciągu sezonu zejście: w czerwcu i lipcu to głównie śnieg, a od sierpnia zamienia się ono w luźne skały i piarg. Świeży śnieg może spaść w każdym miesiącu, a po burzy potrzebuje zimnej nocy, by zamarznąć przed przejściem.

Od Concordii trasa skręca w górę lodowca Vigne do Ali Camp, u stóp przełęczy. Ten odcinek to marsz po lodowcu ze szczelinami. Od Ali Camp podejście na szczyt przełęczy prowadzi stromym śnieżnym zboczem z poręczówkami. Po drugiej stronie zbocze opada stromo w stronę lodowca Gondogoro i Khuspang, a tam również używa się poręczówek.

• Nocny mróz: w pogodną noc śnieg zamarza w twardą skorupę, w którą dobrze wchodzą raki. Przed południem słońce ją mięknie, a to samo zbocze robi się grząskie i wolniejsze.
• Świeży śnieg: po burzy nowy śnieg na zboczu jest miękki i zakrywa stary ślad. Nasz przewodnik sprawdza go w nocy i decyduje, czy grupa może przejść.
• Spadające kamienie: od sierpnia, gdy śnieg na zejściu stopnieje, zamarznięte kamienie zaczynają się osuwać, gdy ogrzeje je słońce. Najlepszą obroną jest wczesne zejście ze stromego odcinka.
• Szczeliny: na lodowcu między Concordią a Ali Camp mosty śnieżne są grubsze na początku sezonu, a pod koniec lata cieńsze. Przebieg trasy zmienia się z roku na rok.

Jak pora sezonu zmienia przejście

• Najpierw śnieg, potem skały: w czerwcu i lipcu zejście prowadzi głównie po twardym śniegu, a raki zostają na nogach; od sierpnia śnieg topnieje i zejście staje się stromym, luźnym skalnym terenem, z większym ryzykiem spadających kamieni.
• Dlaczego wyruszamy w nocy: w każdym miesiącu opuszczamy Ali Camp około północy, aby przejść, gdy śnieg jest twardy, a kamienie nadal zamarznięte.
• Poręczówki: miejscowy zespół ratowniczy zakłada poręczówki po obu stronach przełęczy co sezon i pomaga trekkerom podczas przejścia. Ich opłata za liny jest wliczona w naszą cenę.
• Późno w sezonie: wraz z nadejściem jesieni coraz bardziej decydują śnieg i pogoda. Jeśli najważniejsze jest dla Państwa pokonanie przełęczy, warto wybrać termin, w którym dotrze się do niej między końcem czerwca a końcem sierpnia.
• Decyduje przewodnik: danego dnia nasz przewodnik sprawdza śnieg, pogodę i poręczówki. Jeśli warunki na przełęczy są zbyt ryzykowne, nie przechodzimy, a grupa wraca w dół lodowcem Baltoro do Askoli.
• Jak trudne jest przejście i jakiego sprzętu potrzeba: trudność Gondogoro La.

Światło dzienne i start o północy

W każdym miesiącu opuszczamy Ali Camp około północy, aby grupa wspinała się, gdy śnieg jest twardy, a kamienie zamarznięte. Światło dzienne ma znaczenie przy długim zejściu: na szerokości geograficznej przełęczy jest około 14.5 godziny światła pod koniec czerwca i tylko około 12 godzin pod koniec września.

Godziny podano w czasie pakistańskim (Pakistan Standard Time), obliczone dla okolic Skardu; w głębokich dolinach słońce dociera do obozów później i opuszcza je wcześniej. Podczas typowego przejścia grupa wspina się przy świetle czołówek, dociera na szczyt około świtu i schodzi ze stromego odcinka, zanim słońce zmięknie zbocze. Należy zabrać czołówkę ze świeżymi bateriami: podejście z Ali Camp odbywa się po ciemku w każdym miesiącu.

Pogoda w rejonie K2 latem dla trekkerów

W lipcu i sierpniu K2 Base Camp (5,150 m) ma dni około 5–10°C w powietrzu ogrzanym słońcem i noce około −5 do −12°C; Concordia (4,691 m) jest o kilka stopni łagodniejsza. Są to przybliżone wartości oparte na średnich ze Skardu i spadku temperatury na Baltoro i dotyczą obozów trekkingowych, a nie szczytu K2 (8,611 m), gdzie jest znacznie zimniej i wietrzniej.

Lato na Baltoro to schemat czystych poranków i narastających popołudniowych chmur, z burzą od czasu do czasu, która może przynieść śnieg do Concordii i K2 Base Camp nawet w lipcu. Sam lodowiec tworzy własną pogodę: nocą spływa nim zimne powietrze, a słońce odbite od śniegu i lodu sprawia, że w środku dnia jest gorąco. Broad Peak Base Camp (4,850 m), gdzie nocujemy w dniu wyjścia do K2, leży pod względem wysokości i temperatury pomiędzy Concordią a K2 Base Camp. Jeśli wolą Państwo nie przechodzić przełęczy, trekking do K2 Base Camp wraca w dół Baltoro tą samą drogą.

Pogoda w dolinie Hushe i na Laila Peak

Dolina Hushe, po drugiej stronie Gondogoro La, jest latem ciepła i sucha: Hushe (3,150 m) ma od czerwca do sierpnia dni około 20–25°C i noce około 5–10°C. Laila Peak (6,096 m) na końcu doliny to zupełnie inna sprawa: na szczycie w lipcu należy się spodziewać około 0°C w dzień i −15 do −20°C lub mniej przed świtem. Obie wartości są szacunkami, a nie pomiarami.

Najlepszy czas na wspinaczkę na Laila Peak to lipiec i sierpień, a nasza wyprawa na Laila Peak ma terminy stałe od 15 lipca do 5 sierpnia oraz od 5 do 26 sierpnia. W obozie bazowym w Dalchangpa, na wysokości około 4,200 m na lodowcu Gondogoro, noce latem są w okolicach zera. Wspinacze zaczynają dzień szczytowy w nocy, tak jak na przełęczy, aby poruszać się po północno-zachodniej ścianie, gdy śnieg jest zamarznięty. Jeśli chcą Państwo zobaczyć widoki bez wspinaczki, trekking do bazy pod Laila Peak odbywa się od połowy czerwca do połowy września; po połowie września w Khuspang możliwy jest świeży śnieg. O wioskach i spacerach po dolinie piszemy w naszym przewodniku po dolinie Hushe.

Jaka pora roku w Pakistanie jest najlepsza na wędrówki?

Na wysokie trekkingi w Karakorum, takie jak Gondogoro La, K2 Base Camp i dolina Hushe, najlepszy sezon trwa od czerwca do września. W niższych dolinach i podczas wycieczek kulturoznawczych przyjemne są wiosna (kwiecień i maj) oraz jesień (październik), z łagodnymi dniami i mniejszą liczbą turystów.

Powód jest ten sam: cień opadowy. Północne góry Pakistanu otrzymują większość śniegu zimą i wiosną, a latem tylko słabe deszcze monsunowe. Niższe doliny, takie jak Skardu, są w lipcu gorące, ze średnimi maksimami powyżej 30°C, więc wiosna i jesień są wygodniejszym czasem na wędrówki poniżej 3,000 m. Powyżej 4,000 m tylko miesiące letnie są dość ciepłe i dość wolne od śniegu na trekking. Aby porównać trasy, polecamy nasz tekst 10 trekkingów w północnym Pakistanie, a o pozwoleniach i sprawach praktycznych można przeczytać w artykule Zanim wyruszą Państwo na trekking w Pakistanie.

Dlaczego sezon w Karakorum jest odwrotny niż w Nepalu

W Nepalu wysokie przełęcze, takie jak Cho La, i trekkingi, takie jak Annapurna Base Camp, Gokyo i Kanczendzonga, są najlepsze wiosną (od marca do maja) i jesienią (od października do listopada). W Karakorum Gondogoro La jest najlepsza w pełni lata. Różnicę robi letni monsun.

Od czerwca do września monsun przynosi obfity deszcz i chmury na południowe stoki Himalajów, więc trekkingi w Nepalu omijają te miesiące. Karakorum leży dalej na północ i na zachód, za głównym grzbietem Himalajów, i monsun dociera tam słaby albo wcale; Skardu ma latem średnio około 10 mm deszczu miesięcznie. Wiosną i jesienią, gdy Nepal jest w najlepszej formie, przełęcze Karakorum są nadal głęboko zaśnieżone albo znów robi się na nich zimno. Jeśli więc przeszli już Państwo przełęcz w Nepalu w październiku, Gondogoro La warto zaplanować na lipiec.

Wybór terminu wyjazdu

Na naszym 21-dniowym trekkingu K2 Gondogoro La przełęcz wypada w dniu 15, czyli 14 dni po dacie rozpoczęcia. Aby przejść w najlepszym okresie, warto wybrać datę rozpoczęcia od około 12 czerwca do 12 sierpnia.

Na 15-dniowym trekkingu K2 Base Camp i przełęcz Gondogoro La, do którego dołączają Państwo w Skardu, przełęcz wypada w dniu 12, czyli 11 dni po dacie rozpoczęcia: start 15 czerwca oznacza dotarcie na przełęcz 26 czerwca. Na prywatnym trekkingu Karakorum K2 przełęcz wypada w dniu 14, więc przy własnych terminach warto wybrać start między około 13 czerwca a 13 sierpnia.

Wyprawy grupowe mają te same dni, więc dzień przełęczy jest ustalony w planie; jeśli pogoda w zaplanowaną noc jest zła, decyduje przewodnik danego dnia, a jeśli przejście nie jest możliwe, grupa wraca trasą przez Baltoro. Jeśli chcą Państwo spędzić czas także na szczycie, wyprawa wspinaczkowa na Gondogoro Peak (5,650 m) prowadzi tym samym trekkingiem do Khuspang i dodaje dwa dni wspinaczki, więc również wymaga terminu w najlepszym okresie.

Jeśli przełęcz jest nieprzejezdna: powrót przez Baltoro

Jeśli przewodnik uzna, że przejście nie jest możliwe, grupa wraca w dół lodowcem Baltoro tą samą drogą, którą przyszła, do Askoli (3,000 m), a stamtąd jedzie samochodem do Skardu. To jedyna możliwa alternatywa: z Concordii nie ma dla trekkerów innej przełęczy ani innej drogi wyjścia.

Powrót prowadzi tą samą trasą co trekking do K2 Base Camp: Concordia, Goro II (4,300 m), Urdukas (4,000 m), Paiju (3,400 m) i dalej w dół doliną Braldu. Nadal widać K2, Broad Peak i Baltoro, a lodowiec Baltoro ma około 63 km długości, więc to pełny marsz powrotny. Tracą Państwo widoki ze szczytu przełęczy i dolinę Hushe. Więcej o trasie przeczytają Państwo w naszych wskazówkach o trekkingu na Baltoro.

Pakowanie na sezon Gondogoro La

Na przełęcz potrzebny jest sprzęt wspinaczkowy w każdym miesiącu: raki, uprząż, kask, jumar, karabinki, przyrząd zjazdowy lub ósemka, ochraniacze na buty i ciepłe łapawice. Bardzo przydaje się dobry but trekkingowy, który przyjmuje raki. W razie potrzeby możemy zorganizować ten sprzęt w Skardu.

• Na noce: śpiwór o komforcie do około −15°C, ciepła kurtka puchowa i czapka na noce od −5 do −15°C w Ali Camp i Khuspang.
• Na podejście: warstwy, w których można się swobodnie poruszać, łapawice na cienkich rękawiczkach i czołówka; podejście zaczyna się około północy.
• Na słońce: okulary lodowcowe, nakrycie głowy i krem z wysokim filtrem. Na tej wysokości słońce odbite od śniegu poparzy skórę w kilka minut, nawet przy zimnym powietrzu.
• Na doliny: lekkie ubrania na dni z temperaturą 25–30°C w Skardu i dolnej dolinie Hushe.
• Bagaż: tragarze niosą do 16 kg na trekkera na naszych trekkingach do K2; dodatkowa waga kosztuje 12 USD za kg.

Pełną listę i informacje, jak trudna jest każda część trasy, znajdą Państwo w tekście trudność Gondogoro La. Koszt trekkingu i to, co obejmuje, opisuje zestawienie koszt trekkingu do K2.

Błędy, których warto unikać przy wyborze sezonu

• Ocenianie po prognozach dla Skardu: dzień z 30°C w Skardu mało mówi o przełęczy, która leży około 3,350 m wyżej i może być o 25°C zimniejsza.
• Rezerwacja późnego terminu z liczeniem na przełęcz: od końca września przejście zależy coraz bardziej od świeżego śniegu i mrozu. Jeśli przełęcz jest głównym celem, warto wybrać termin letni.
• Pakowanie tylko na lato: noce w wysokich obozach spadają poniżej zera nawet w lipcu. Letni śpiwór nie wystarczy.
• Korzystanie z aplikacji pogodowych opartych na modelach dla wysokich obozów: darmowe aplikacje podają wygładzone wartości oparte na dolinach, które często nie uwzględniają zimna lodowca i szybkości popołudniowych burz. Za Askoli nie ma internetu.
• Pomijanie aklimatyzacji: przełęcz następuje po 10 dniach na szlaku, z czego tydzień spędza się na lodowcu, a plan jest na to zbudowany. Przewodnik dzień po dniu, do którego link podajemy poniżej, pokazuje, jak narasta wysokość.

Zaplanuj swoje przejście

• Trekking K2 Gondogoro La: 21 dni z Islamabadu, terminy stałe; przełęcz w dniu 15
• Trekking K2 Base Camp i przełęcz Gondogoro La: 15 dni, sam trekking ze Skardu; przełęcz w dniu 12
• Trekking Karakorum K2: 19 dni, prywatny, w Państwa terminach; przełęcz w dniu 14
• Dzień po dniu: Trekking Gondogoro La: dzienne dystanse i wysokości. Wszystkie trekkingi do K2: strona główna K2.

Najczęściej zadawane pytania

O autorze

Imtiyaz Ahmed Shigri założył Chogori Adventure w Skardu w 2015 roku. Nasi przewodnicy są miejscowi, mają państwowe licencje, mówią po angielsku, a większość z nich przeszła szkolenie z pierwszej pomocy. Posiadamy licencję Departamentu Usług Turystycznych (Department of Tourist Services, licencja nr 2494) oraz departamentu turystyki Gilgit-Baltistan (licencja DTS-GB-055), jesteśmy członkiem Pakistan Association of Tour Operators i mamy biura w Skardu i Islamabadzie.

Ocena 4.9 na 5 na podstawie 47 opinii w Google (listopad 2026). Przeczytaj nasze opinie w Google